Gibi

Gülüşün bir baharın ferahlığı
Kulaklarımda çalınan 
Gülüşün çok içten şarkılar gibi
Nasıl hissediyorsan öyle

Saçların yeni kestirdiğinden dargın sana
Gözlerin bazen sevinçli gibi sonbaharda 
Gibi yağmurlu, gibi hüzünlü, gibi heyecanlı

Sözlerin, ağzından çıkan o inci taneleri 
Nasıl yakışıyor sana
Her baktığımda da hayret ediyor
Dalıyorum sayende derin sulara

Bazen de söyleyecek bir şeyin kalmıyor 
Ağzın mıh gibi kapanıyor
Açsan en az altı yıl
Açmasan yargısız infaz

Ağlıyor arkandan dağlar denizler
Yeşiller Maviler, hüzünler kederler
Ağlıyor çocuklar yiğidim
Ağlıyor gençler

Bu yağmurlar, bu devrimler gözlerindeki
Hepsi senden, hepsi şu parlayan yüreğinden
Soğuk bir kış günü sokakta kalmış gibi
Tir tir titreyen ama içten

Hiç bilmediğim ama hep tanıdık gelen
Bir şarkı gibi bakışların
Daha önce böylesine hiç rastlamadım
Ama hep bir yerlerden hatırlıyorum gibi

Omuzların düzlük yola çıkan bir patika
Oradan kaşına gözüne
Sonra derin mavi denizlere

Varlığın bir yokluğun hep yarım
Hatta hiç, hiçlik; boş, boşluk
Gözlerinsiz hayat zor
Aynı susuz yaşamak gibi

Bin bir çiçeğin kokusunda aramak seni 
Zehir solumaktan farksız değil bulamamak
Ve hoş bulmak her bir gamzeni 
Ele avuca sığacak bir şey değil

Değil içimden çıkagelen hasretler
Değil bakışlarından doğan tebessümler
Beni ancak kokun kurtarabilir şu saatler
Ölümün kollarına kendini bırakmak gibi

Yaralamak gibi kendini,
Her seferinde tekrar doğmak gibi şefkatinle
Gibi sıradan, gibi masum, gibi gülümser

Belki çoktan unutup gitmediğim bir adres
Belki her seferinde karıştırdığım o sokak
Sırf seni hatırlatıyor diye şiirler
Sırf sen varsın diye bulutlar
Sırf sen diye gökyüzü, sırf sen diye bahar